a r t a l f a   e. V.

 

 

Przed pojawieniem się pierwszych Europejczyków

na kontynencie australijskim w 1770 roku,

żyło w Australii 300.000 do 1.000.000 Aborygenów,

podzielonych na około 600 plemion posługujących się ok. 200 językami.

Na podstawie wyników badań naukowych stwierdzono,

że proces zasiedlania Austalii przez Aborygenów

miał początek przed 40.000- 60.000 lat.

Aborygeni trudnili się zbieractwem i łowiectwem, prowadząc

koczowniczy tryb życia. Dzięki dokładnej znajomości środowiska:

wegetacji roślin, świata zwierząt oraz warunków klimatycznych-

możliwym było ich przetrwanie.

W przeciwieństwie do prostych warunków życia,

rozwinęli skomplikowaną strukturę socjalną.

Przede wszystkim pod względem światopoglądu

i religijnego systemu wartości.

Motywem przewodnim ich mitologii jest:

„Czas powstania wszystkich rzeczy“,

czyli tzw. „Czas Snu“.

To skomplikowana koncepcja rozumienia świata obejmująca

jednakowym zasięgiem przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

W myśl tych wierzeń Aborygeni są integralną częścią swojego środowiska.

Hierarchia społeczna oraz świadomość przynależności narodowej

nie były im znane, natomiast posiadanie świadomości własnej

odzwierciedlało się w strukturach rodzinnych

i lokalnych ugrupowaniach. Podstawowymi wartościami Aborygenów

są bezinteresowność oraz spełnianie rodzinnych i religijnych obowiązków.

O statusie członka społeczności aborygeńskiej nie decyduje jego majątek,

lecz religijne znaczenie i praktyczna użyteczność jednostki

w stosunku do pozostałych członków grupy.

Handel odegrał dużą rolę, a jego szlaki prowadziły przez cały kontynent.

Towary, którymi handlowano miały szczególne, religijne

lub  socjalne znaczenie, i spełniały funkcje zawierania

i podtrzymywania kontaktów między poszczególnymi plemionami.

Pismo w naszym rozumieniu nie istniało. Najważniejszym środkiem wyrazu

w przekazywaniu tradycji plemiennej i religijnej  następnym pokoleniom

była sztuka - w szerokim tego słowa znaczeniu:

taniec, śpiew oraz sztuki plastyczne.

Pojawienie się Europejczyków stanowiło dla Aborygenów istną katastrofę.

Komunikacja między tymi dwoma grupami była minimalna

a przepaść dzieląca tak różnorodne kultury olbrzymia.

W krótkim czasie ludność tubylcza przepędzona została

z żyznego wybrzeża do centralnej części Australii.

Próby sprzeciwu (i obrony przed tym stanem rzeczy) tłumione były

z brutalną surowością i doprowadziły do prawie całkowitego

wyniszczenia Aborygenów. Ci, którym udało się przeżyć,

padali ofiarą brutalnych represji oraz poddawani byli

procesowi tzw. u c y w i l i z o w a n i a  przeprowadzanego

przez ośrodki misyjne. W połowie XIX w. sygnalizowano, że

w tych warunkach i okolicznościach na jakie skazani zostali Aborygeni,

rasa ta i kultura ulegnie całkowitej zagładzie.

W roku 1920 zamieszkiwało Australię tylko ok. 60.000 Aborygenów.

W latach 90-tych  oszacowano, że liczba Aborygenów

żyjących  w sposób tradycyjny i mających kontakt ze swoją kulturą wynosi 10.000.

Obecnie Aborygeni stanowią   1,5 % ludności AUSTRALII.

 

Wyczerpujące informacje dotyczące ludobójstwa dokonanego na Aborygenach,

i obecnej ich sytuacji znajdziecie Państwo na stronie OUTHUMANACT.

 

Teksty:

"Enzyklopädie" (Microsoft Encarta 200)

"Aborigines" (Australien-info.de)

"Eine Viertelmillion Menschen..." (Linda Tenebaum, wsws)